Passie: Achtbanen
‘Hoe extremer, hoe beter! De snelheid, de kracht en het gevoel van gewichtloosheid geven mij een flinke dosis adrenaline. De achtbanen bezoek ik door heel Europa. maar ook in Amerika, Florida. Want daar staan toch wel de meest extreme monsters…super!’
Aan tafel bij architect en eigenaar Edwin van Elk
Edwin groeide op in een onderwijsgezin en wist waarschijnlijk al in de eerste jaren van de basisschool dat hij architect wilde worden. Hij tekende toen al plattegronden van huizen die hij mooi vond, op ruitjespapier. Zonder precies te weten wat een architect was, hield hij zich er voortdurend mee bezig. Die passie bleek een grote inspiratie voor de rest van zijn leven.
‘Ik haal eigenlijk uit alles inspiratie. Uit gewone sociale contacten, uit tv-programma’s, uit het bezoeken van steden. Maar ook mode en kleuren in kleding zijn voor mij grote inspiratiebronnen. Ik merk dat juist daar de trends beginnen. Ieder seizoen heb je een andere kleurreeks of een andere tint en dat schuift langzaam door naar andere producten. In meubels, interieurs maar later ook naar de woningbouw. Zo’n (beginnende) trend probeer ik altijd direct te vertalen naar architectuur en in mijn ontwerpen. Neem bijvoorbeeld de beige- en zandtinten . Die gebruik ik nu veelvuldig in mijn ontwerpen. Woningen krijgen zandkleurige kozijnen en zandkleurige gevels, heel rustige tinten. Voorop lopen en blijven vernieuwen is belangrijk in mijn vak. Maar dat maakt het ook leuk. Daardoor blijven de verrassende ontwerpen komen.’
Achtbanen!
Edwin heeft nog een andere passie: achtbanen. En niet alleen om er zelf in te zitten. De techniek die zorgt voor de snelheid blijft hem fascineren.
‘In Spanje staat een hele mooie achtbaan. Ik wil dan weten hoe deze wordt gemaakt en hoe het effect van de snelheid wordt gerealiseerd. Hoe krijgen ze het voor elkaar om de airtime, de tijd dat je loskomt uit je stoeltje, dat je als het ware een beetje vliegt, zolang mogelijk te laten duren. Ik kijk graag naar filmpjes over hoe dat gecreëerd wordt. Dat iemand net weer een andere draai bedacht heeft, dat alles net weer anders werkt. En ik vind het natuurlijk fantastisch om er zelf in te zitten en de adrenaline te voelen die er dan loskomt. Techniek is natuurlijk ook een heel belangrijk onderdeel in woningbouw. Tijdens het ontwerpen, hou ik altijd in mijn achterhoofd scherp of hetgeen ook goed gemaakt kan worden. Een woning moet mooi en bruikbaar zijn maar minstens zo belangrijk is dat het ontwerp ook slim en efficiënt in elkaar zit. Het moet uiteindelijk ook nog gebouwd worden. De uitdaging is dan ook om iets bijzonders te maken, dat ook gebouwd kan worden.’
De oprichting van EVE Architecten
Edwin begon in 2001, na enkele jaren als architect gewerkt te hebben bij een grote ontwikkelaar, voor zichzelf op een zolderkamer in zijn eigen woning. Zijn idee was simpel: kijken of hij er zijn brood me kon verdienen. Dat is gelukt.
‘Dat zoveel mensen voor ons bureau kiezen is fantastisch en ongelooflijk. Dat is echt de kroon op ons werk. Toen ik in 2001 begon, had ik ook zeker niet de intentie om mijn bedrijf zo groot te laten worden. En dat we nu zo’n grote speler op de markt zijn, besef ik in mijn dagelijkse werk ook niet. Natuurlijk merk ik het wel aan de omvang van ons bureau. De eerste bouwaanvragen van complete appartementencomplexen deed ik destijds allemaal zelf. Dat kan nu echt niet meer. Niet alleen vanwege de tijd maar vooral vanwege de kennis. Er zijn zoveel specialisten nodig voor het hele proces, daarin is veel veranderd. Het team is dan ook erg gegroeid. Enerzijds is dat natuurlijk heel gaaf dat elke collega een bijdrage levert vanuit zijn of haar expertise. Anderzijds mis ik soms wel het één-op-één contact met mijn collega’s. Het lukt niet om iedereen elke dag te spreken. Dat vind ik wel jammer. Maar gelukkig zijn de borrels, feestjes en uitjes, een perfecte gelegenheid om lekker bij te kletsen.’
Het eerste project
Het eerste project in de zakelijke markt was voor Edwin ook direct zijn eerste project voor EVE Architecten. Sterker nog: dit project was voor Edwin de reden om zijn eigen architectenbureau te starten. Het winkelcentrum in Vroomshoop, blijft altijd een speciaal project. En nu, bijna 24 jaar later blijft de zakelijke markt een gezonde uitdaging. Uitdagingen waar hij enorm veel energie van krijgt!
‘De uitdaging blijft vaak om binnen een vastgesteld budget een mooi, verkoopbaar plan te maken. Het moet commercieel zijn en het moet mensen aanspreken, het moet aan de nieuwste trends voldoen en misschien nog wel net iets nieuwer dan dat. Maar het moet wel in casco te bouwen zijn, in betoncasco of prefab-casco’s. Dat is ook de kunst. Alle plannen die we hebben gedaan, dus plannen die ogen als een villawijk zijn gebaseerd op standaard-casco’s. En dat vind ik juist het leuke van de zakelijke markt. In de kern ontwerp je alleen maar een schil, maar juist door keuzes te maken in een net iets andere basisplattegrond dan anders, kun je ook weer net een andere schil ontwerpen. En dat is leuk!’
Collega's opleiden
Op de vraag waar Edwin in zijn werk de meeste voldoening uithaalt, komt een onverwacht antwoord.
‘De meeste voldoening in mijn werk zit eigenlijk, en dat klinkt misschien wel gek, in het opleiden van collega’s. Natuurlijk vind ik het fantastisch om een mooi ontwerp te maken, waarvan de familie aan tafel zegt: “Wat knap dat je hebt getekend waarvan ik heb gedroomd.” Dat is natuurlijk geweldig en heel leuk om dat voor elkaar te krijgen. En ik vind het heel mooi dat de woning er straks staat en je er doorheen kunt lopen en je dan ziet dat het is geworden wat je hebt bedacht. En het is iets dat langer blijft, het staat er niet een jaar, maar misschien wel 100 jaar of nog langer. Dat geeft zeker voldoening. Maar nog meer voldoening geeft het mij dat ik zie dat ik jonge mensen enthousiast kan maken voor het vak, dat ik uiteindelijk zie dat ze het voor elkaar krijgen, dat het lukt en dat ze het ook kunnen. En dat ze zo hun eigen leven kunnen opbouwen en verder kunnen.’