Passie: Amerikaanse auto’s!
‘Een ’57 Chevy Bel Air dendert voorbij, zijn bulderende V8 overstemt kort de swingende live muziek in de straten van Santiago de Cuba. Mijn passies zijn de belangrijkste bronnen van inspiratie in mijn werk. De zomervakantie bracht ze op een unieke manier samen: reizen, auto’s en dansen!’
Aan tafel bij Architect Bas Heitkamp
Vanmorgen zat ik aan tafel bij hoofdarchitect Bas Heitkamp, een gesprek boordevol energie, een hoop enthousiasme en vooral vol passie voor het vak. Toch wilde hij vroeger geen architect worden…
‘Mijn grootste droom was taxichauffeur worden… Als kleine jongen speelde ik graag met speelgoedauto’s en vaak ging ik nog een klein rondje rijden, in de auto, bij mijn vader op schoot. Mijn passie voor auto’s is al op jonge leeftijd ontstaan. Ik wist ook zeker dat ik hier later iets mee wilde doen. Toen ik wat ouder werd begon ik met schetsen en ontwerpen, en tja je raadt het al, vaak waren dit auto’s! Tijdens de zoektocht naar een passende opleiding kwam ik bij industrieel design terecht. Toch was dit niet helemaal wat ik zocht, het draaide namelijk niet alleen om het ontwerpen van auto’s… Mijn vader en overgrootvader waren beide architect, ik wist dus wat dit vak inhield en zag hierin ook een perfecte uitlaatklep voor mijn fantasie en creativiteit. Schetsen en ontwerpen is helemaal mijn ding, daarom besloot ik om de opleiding bouwkunde te gaan volgen aan de Universiteit in Eindhoven. Deze opleiding heb ik gecombineerd met lesgeven in handschetsen bij industrieel design. Tijdens mijn studententijd heb ik zelfs nog meegedaan aan een auto-ontwerpwedstrijd, waarbij ik finalist ben geworden!’
Na het afronden van zijn studie bouwkunde is hij aan de slag gegaan bij IAA Architecten, een architectenbureau dat toen nog een vestiging in Almelo had. En in 2009 is hij aan de slag gegaan als architect bij EVE Architecten. Eerst werkte hij in het team bij Edwin met een aantal andere architecten, maar sinds 2012 is hij hoofdarchitect en ontwerpt en presenteert hij zelfstandig. Bas vertelt vol passie over zijn werk wanneer ik vraag waar hij zijn inspiratie vandaan haalt.
‘Alles eigenlijk, overal waar ik langs rijd, alles wat ik zie, alles wat ik bekijk. Meubels, gebouwen, maar ook verhalen van andere ontwerpers, of Nederlandse auto-ontwerpers, blogs. Ik denk eigenlijk altijd na over design en sta open voor nieuwe dingen. Zelfs wanneer ik in het bos of de stad loop. Het dringt dan niet direct tot me door, maar wanneer ik aan het ontwerpen ga… ‘ohjaaa, dat heb ik toen gezien’, dit pas ik weer toe in mijn ontwerpen. Wanneer ik stukloop achter de computer, pak ik mijn stiften en schetsrol en ga ik tekenen. Hier komt altijd weer nieuwe bruikbare inspiratie uit.’
Veel mensen herkennen de villa’s van EVE Architecten en vinden dit typische EVE-villa’s. Toch ziet Bas dit zelf niet.
‘Ik vind dat ik een dienstverlenende rol heb, mijn ontwerpen moeten mooi en kloppend zijn, maar het allerbelangrijkst is dat de opdrachtgever blij is. Ik word blij wanneer ik de opdrachtgever trots voor zijn nieuwe villa zie staan, zij zijn de gebruikers en moeten er een goed gevoel bij hebben, dan klopt het voor mij. Elke keer probeer ik weer iets anders, iedere opdrachtgever is uniek en daar hoort een unieke villa bij. Ik blijf wel nuchter, een villa moet praktisch zijn en logische routes hebben. Het is altijd even puzzelen maar dit is juist de uitdaging van het vak.’
Grote voorbeeld
Ik vroeg Bas wie zijn grootste voorbeeld is, een lastige vraag vond hij. Want wanneer is iemand een voorbeeld… je hebt nooit een volledig raakvlak met iemand. Vervolgens vertelt hij dat er wel architecten zijn die hij bewondert.
‘Tadao Ando bijvoorbeeld, hij maakt fantastische beton-architectuur. Hij weet beleving, textuur en daglicht zo toe te passen dat beton tot leven komt. En Sean Godsell, een Australische architect, past materialen toe die aansluiten bij de identiteit van het land.’
Hij glimlacht een keer en vertelt dat hij ineens moet denken aan een goede vriend van hem. Iemand die echt een voorbeeld is voor hem. Hij volgt met:
‘Bewonder de kleine dingen in het leven, want ze zijn niet vanzelfsprekend. Werken is fantastisch, maar thuis is het belangrijkst. Mijn vrouw en kinderen, mijn broers en zussen en natuurlijk mijn ouders!’