Hobby: Hardlopen!
‘Ik heb het hardloopvirus te pakken! Heerlijk door de Holterberg of door de weilanden. De frisse lucht, goede muziek in de oren en kilometers maken. En trots op de medaille na afloop van de Dam tot Damloop! Daarnaast ben ik dol op shoppen. In steden binnen en buiten Nederland. Winkel in, winkel uit, terrasje en weer door!’
Aan tafel bij Marjorie
Voor Marjorie, bedrijfsdirecteur van EVE Architecten, zit geluk niet in grootse gebaren. Het zit in ochtenden, in rust, in even voelen dat een nieuwe dag begint. Dat typeert haar ook in haar werk: nuchter, scherp en met aandacht voor de mens. Stilzitten is niets voor Marjorie. Haar hoofd leegmaken doet ze het liefst door in beweging te zijn: wandelen, werken in de moestuin, sporten, shoppen. En ook… door het huis schoon te maken. Juist dan, wanneer de handen bezig zijn en het hoofd even niet hoeft, ontstaan nieuwe ideeën. ‘Tijdens het schoonmaken of wandelen kom ik vaak tot oplossingen en nieuwe ideeën. Dan kijk je ineens anders naar dingen op het werk die veel aandacht vragen.’
Het verklaart veel. Marjorie denkt niet aan werk van negen tot half vijf. Ondernemen loopt door. Ideeën komen wanneer ze komen – aan de keukentafel, op het wandelpad of met een doekje in haar hand.
Wie haar vraagt hoe ze zichzelf buiten het werk omschrijft, krijgt een eerlijk antwoord. ‘Hetzelfde als hier. Gewoon mezelf zijn. Met veel dingen tegelijk bezig. Alles regelen. Hard werken en op zijn tijd ook hard lachen.’ En dat klopt. Collega’s horen als Marjorie op kantoor is.
Marjorie noemt zichzelf zonder aarzeling een echte bèta. ‘Talen waren niks voor mij. Wiskunde, natuurkunde, scheikunde – dat vond ik fantastisch.’ Ze zocht een studie met techniek én mensen, en kwam uit bij bouwkunde aan de Technische Universiteit Eindhoven. Niet omdat ze architect wilde worden, maar vanwege de maatschappelijke kant. ‘Architect worden was niet mijn ambitie. De combinatie trok mij bij de opleiding bouwkunde aan, vandaar deze keuze.’ Die combinatie – inhoud kennen en mensen begrijpen – vormt nog steeds de basis van haar werk. ‘Ik weet hoe processen lopen. Ik kan snel schakelen. Die basiskennis vanuit de opleiding gebruik ik elke dag.’
Als directeur gelooft Marjorie niet in micromanagement. Integendeel. ‘Ik laat mensen dingen doen binnen kaders. Dat betekent ook loslaten.’ Ze gelooft in vertrouwen geven, zelfs als iemand het anders doet dan zij zelf zou doen. ‘Door dat te accepteren, laat je mensen groeien.’
Achter het plezier, de mooie projecten en het succes zit ook verantwoordelijkheid. Veel verantwoordelijkheid. “We hebben een verantwoordelijkheid voor 40 gezinnen.” Ondernemen betekent zorgen. Over omzet, over continuïteit, over mensen. Maar juist dát maakt het ook waardevol.
Als Marjorie terugkijkt op EVE, is trots het woord dat blijft hangen. ‘We bestaan 25 jaar. En kijk wat er nu staat. Een gezond bureau. Mooie projecten. Woningen die overal in Nederland (en Bonaire!) opduiken. Dat mensen ons weten te vinden. Dat wat we maken gewaardeerd wordt. Dat is heel bijzonder.’
Misschien is dat wel de kern van Marjorie: altijd in beweging, met oog voor de mens, en met beide benen stevig op de grond.